Героин герыч Южно-Сахалинск

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!

Продавец наркотиков был каким-то худым чуваком по кличке "Шакал". Он водился в черных кругах, где процветал крэк-кокаин и болтушка. Слышал я что-то о нем от своих "дротиков" - своих друзей, которые тоже забили на жизнь и погрузились в этот безумный мир. Быстро договорились о встрече, и я отправился в его "дупло". Прокуренная комната, на стенах которой висели плакаты с голыми девками и афишки грядущих рейвов, создавали атмосферу сумасшедшего путешествия в иные миры.

"Шакал" начал показывать свой ассортимент. Закладки разных цветов, размеров и форм притягивали мое внимание, словно магнит. В голову лезли разные мысли: "Что если все это волшебные таблетки и просто откроют для меня новый мир? Какое чудо приведет меня к апофеозу?".

Я потянулся к нескольким молли на столе. "Шакал" сказал, чтобы я осторожно использовал их, чтобы не смешивать, чтобы не умереть. Я просто забил на его слова и съел сразу несколько долгожданных таблеток.

"Бля, что за хуйня происходит?!", - подумал я в следующий момент, когда все начало делаться непонятным и размытым. Мир разливался перед моими глазами, словно акварельные краски, смешиваясь в хаотичном порядке.

И тут зазвучал знакомый мне CSGO-музыкальный трек, а перед глазами возникла виртуальная реальность игры. Я заходил на сервер и был готов к битве, но что-то было не так. Я видел странных существ, цветастые текстуры и психоделические эффекты. Меня окружала полная абсурдности вселенная, но это меня только заводило. Я был неадекватом, но счастливым. Я брызгал кровью, поджигал взрывчатку и попал в зону победы с лихвой. Мое умение играть в Сounter-Strike 2 стало невероятно, я был просто богом в этом мире. Но, к сожалению, всё хорошее заканчивается. Раздался звонок в дверь, и я понял, что пришло время покинуть этот безумный мир и вернуться в реальность. Меня потрясло открываемое зрелище - перед мной стояли полицейские с автоматами. В этот момент я почувствовал, как весь наркотический коктейль покидал мое тело, оставляя лишь ощущение пустоты и отчаяния. Была ли это реальность, или я просто продолжал погружаться в собственные глюки? Забил, это уже не имело значения. Это те грабли, на которые я наступил, и теперь мне придется платить за свои ошибки всей своей жизнью.